Marjolein, 31 mei 2011
Israel Tel Aviv 27°

Reisjes naar het Oosten

Haay!

Ga er even lekker voor zitten, pak een kop thee, en geniet!

De afgelopen twee weekenden heb ik voornamelijk het oostelijke gedeelte van Israel en de Palestijnse gebieden verkend.

Vrijdag 20 mei ben ik met Pavel, Ameen en Mystiq naar Jeruzalem gegaan, om het begin van de shabbat bij de klaagmuur mee te maken. Daar waren honderden orthodoxe joden aan het bidden, zingen en dansen om de rustdag in te luiden. Daarna namen ook wij onze rust, en pakten een terrasje in de ‘nieuwe stad’. Daarna werd ons een soort pruimenwodka verschaft door de hostelreceptionist, en zijn we in een Ethiopisch barretje beland. Daar bleek dat mijn kennis van bijbelfiguren toch erg matig is, tijdens het zelfverzonnen spelletje ‘Wie ben ik – de bijbelversie’. Ik was dan weer wel goed in het drankspelletje ‘the circle’ die daarop volgde

De volgende dag gingen we naar het Tower of David Museum, een heel interessant museum die de hele geschiedenis van Jeruzalem vertelt. Daarna was het tijd om richting Dode Zee te gaan! Omdat het shabbat was, gingen er natuurlijk geen bussen, dus besloten we te gaan liften! We splitsten op, want we waren inmiddels met z’n vijfen. Na een paar keer ‘overstappen’ kwam ik met mijn team aan op bestemming 1: Ein Gedi. Bij deze plaats aan de Dode Zee zijn we lekker gaan dobberen en moddersmeren. Helaas kwam het tweede liftteam pas aan het einde van de middag aan, zij hadden minder geluk en hebben uiteindelijk zelfs een taxi genomen! Het was al bijna donker toen we verder wilden reizen naar Masada, en in het donker is liften niet zo makkelijk. Bovendien is aan de Dode Zee, en alle auto’s gingen de andere kant op, richting Jeruzalem na een dagje strand. Gelukkig vonden we toch nog een lift. We stapten in bij een Israelisch stelletje dat 2 dagen daarvoor was getrouwd, en nu op een soort van kort huwelijksreisje waren! Bij Masada aangekomen vonden we de ideale overnachtingsplek: op het grasveldje naast het hotel (ondanks waarschuwingen van de security dat dit toch niet echt de bedoeling was). Ik had mijn tent dus voor niets meegesleept, want we sliepen lekker buiten, genietend van de lichtshow die op de berg Masada werd afgespeeld.

Masada is de tweeder-meest bezochte plek voor toeristen in Israel. Op deze berg heeft een massale zelfmoord plaatsgevonden door 900 Joden, om de Romeinen voor te zijn die hun wilden overheersen. Dit is een belangrijke symbolische plaats voor de Joodse weerstand, die door de geschiedenis, en in het heden, keer op keer opduikt. Wij wilden deze 400 meter hoge berg beklimmen in het donker, om de zonsopkomst over de Jordaanse bergen aan de andere kant van de zee te bewonderen. Dus begonnen we om 5 uur met klimmen. Ik kon mijn backpack niet beneden achterlaten, dus werd dit echt een megazware bootcamp met 10 kilo extra gewicht. Maar het was het waard, want de zonsopkomst was prachtig! Na de klim terug probeerden we tevergeefs een bus terug naar jeruzalem te nemen, want die reden allemaal keihard onze bushalte voorbij… Dus besloten we maar weer te gaan liften. Al snel was het raak: een stelletje stopt de auto en we mogen instappen. We vragen of we de tassen ergens kwijt kunnen en het meisje vraagt aan de jongen: Is er nog plek in de achterbak? Bleken het Nederlanders te zijn! Zij waren 2 weken door Israel aan het touren, en wij konden ze als echte Israel-expert een heleboel tips geven, terwijl zij ons veilig naar Jeruzalem brachten. Die dag was er een uitstapje van de universiteit naar Jeruzalem, geleid door politicologie studenten. Wij konden dus meteen aanschuiven! We bezochten het hooggerechtshof (waar ik al was geweest), de Knesset (overheidsgebouw) en het Israeli Democracy Institute. Dat laatste is een denktank die oplossingen zoekt om de staat Israel te laten functioneren als zowel een religieuze als een democratische staat. Dit levert namelijk nogal wat problemen op, zoals het huwelijk. Israeliers kunnen alleen officieel getrouwd worden door een rabbi. Niet-gelovigen kunnen dus niet trouwen voor de wet, als zij geen religieuze ceremonie willen. Daarom trouwen er elk jaar vele Israeliers in het buitenland (vooral Cyprus) om via deze weg toch een officieel huwelijk te verbinden. Na deze laaaange dag, was er terug in Tel Aviv niet direct tijd voor rust, want een van de exchangestudenten vierde zijn verjaardag in een mooie nieuwe club!

Woensdag heb ik mijn examen voor het vak Struggle for Palestine gehad. Helaas haalde ik twee oorlogen door elkaar, dus het is nog maar even afwachten wat het resultaat is. Gelukkig had ik na het examen genoeg afleiding, want Sarah had mij meegevraagd naar een première van een dansvoorstelling in Jeruzalem. Voor de show zijn we door Jeruzalem, de nieuwe stad gaan wandelen en ontdekten we een supergezellig en modern buurtje: the German Colony. De voorstelling was heel … bijzonder! De bewegingen waren heel apart, maar wel mooi, en de muziek was vooral erg vreemd. Op een bepaald moment was er 10 minuten lang als geluid een keihard krijsende vrouw. De bewegingen matchten totaal niet met de paniek die uit dit geluid bleek.

Donderdag was het Student’s Day op de Tel Aviv University, een dag vol gezelligheid, gratis snoepjes, concerten, promotiestandjes etc. Helaas kon ik niet blijven tot het echte feest ’s avonds, want dat weekend stond mij weer een indrukwekkende reis te wachten.

Vrijdagochtend vertrok ik vroeg naar Nablus, een stad in het Noorden van de Westbank. Heimen en Matthijs kwamen ook daarheen vanuit Bethlehem, want die waren al een dag eerder uit TA vertrokken. Ik moest in Nablus nog ongeveer een uur wachten op de jongens, dus ben ik een beetje over de markt gaan lopen.. Mijn God, ik heb me nog nooit zo ongemakkelijk gevoeld… Ik was ten eerste de enig Westerse, en ten tweede bijna de enige vrouw, en zeker de enige ongesluierde vrouw zonder mannelijke begeleiding. Iedereen staarde, riep en wees naar me. Ik was dan ook nog nooit zo blij geweest om mijn blonde Hollandse vrienden weer te zien We liepen door de oude stad, waar je levende kippen en duiven kan kopen, en kwamen terecht in een eeuwenoud Romeins badhuis dat nu nog steeds in gebruik is. Daarna gingen we naar de heilige plaats van de put van Jacob, waar Jezus had onthuld dat hij de messias was tegen Samaritaanse vrouwen. De Grieks-Orthodoxe priester liet ons de kerk zien, en uiteindelijk zijn eigen graftombe, die hij zelf heeft gemaakt om zijn eeuwige rust in te vinden na de dood (zie foto’s op FB!). Vervolgens zijn we de berg Gerizim opgegaan. We wilden graag een museum bezoeken daar, maar helaas was er een Israelische legerpost die ons de toegang verbood, omdat op die berg blijkbaar een Joodse settlement is die beschermd moet worden. Gelukkig hadden we vanaf daar wel een prachtig uitzicht op de stad Nablus in de vallei. Aan het eind van de middag gingen we naar Ramallah, waar we eerst even een lekker kopje koffie dronken in de lokale vestiging van Stars&Bucks, om de ervaringen te laten bezinken. Die avond spraken we af met een via-via vriend in een café. Dit was een Israelische Arabier die in Tel Aviv opgegroeid is en later naar Ramallah is verhuisd. Het bleek dat Ramallah een heel goed nachtleven heeft, en hij nodigde ons uit om volgende week te komen feesten.

Op zaterdag gingen we naar Hebron. Deze stad is nu voornamelijk Arabisch, maar er wonen zo’n 3000 Joden, in een aparte streng bewaakte en afgeschermde buurt. Daarom wordt Hebron wel gezien als het hart van het conflict tussen Palestijnen en Joden en er vinden regelmatig confrontaties plaats. Beide partijen vinden dat ze recht hebben op de stad (en natuurlijk ook de rest van de regio). We liepen over de Arabische markt en zagen boven ons een groot hek gespannen, als scherm tussen de Joodse settlements en de markt. We kwamen in contact met een aantal Palestijnse jongens. Zij lieten ons hun huis zien, en wezen naar boven waar we Joodse kindertjes zagen spelen. Ze vertelden dat de Joden stenen en troep op het hek gooien en dat hun winkels soms ineens worden gesloten door het leger. De jongens boden ons aan om in hun huis te overnachten en de volgende dag een rondleiding te krijgen door Hebron. Wij hadden echter een jublieumviering van een Palestijns cultureel centrum op de planning staan in Susya, 30km ten zuiden van Hebron. We namen een taxi daarheen en er bleken eigenlijk 3 verschillende Sushya’s te zijn: het oude Susya, wat nu archeologisch gebied is. Hier woonden eerst Arabieren, maar bij opgravingen zijn er een synagoge en Joodse huizen gevonden. Daarom is er vlakbij nu een Joodse settlement. De Arabieren wonen nu in een tijdelijk kamp. Toen we met de taxi afgezet werden, waren we eigenlijk ook wel nieuwsgierig naar de Joodse settlement, dus besloten we een kijkje te nemen. Bij de poort raakten we aan de praat met de soldaten, en die vertelden ons dat er een Nederlands gezin is in het dorp. Dus wij gingen daarheen, en werden hartelijk verwelkomd door Aryel en Shlomit Tsion. Zij zijn een aantal jaar geleden bekeerd tot het Jodendom en naar Israel verhuisd. Het was heel interessant en bijzonder om uit eerste hand de religieuze motieven voor het verhuizen naar een Joodse settlement te horen. We liepen met de familie Tsion door het dorp en zagen aan de andere kant van de vallei het Palestijnse kamp waar de viering was. In de vallei waren tientallen soldaten aanwezig en legervoertuigen, om de twee kanten gescheiden te houden. Aan het einde van de middag gingen we een kijkje nemen bij de viering. Natuurlijk moesten we omlopen, want we konden niet doodleuk door de vallei lopen natuurlijk. Het jubileum werd gevierd door de Palestijnse bewoners en twee busladingen linkse activisten en vrijwilligers. Er werd gedanst en gezongen. Vanuit het kamp van geïmproviseerde hutjes zagen we de keurige huisjes van de Joodse settlements. Uiteraard kregen we een geheel ander perspectief te horen, dat de Joodse settlers als provocatie richting het Palestijnse kamp liepen en dat er bijna een confrontatie was. Na de viering gingen we sneaky weer terug naar het Joodse Susya, om daar nog net de ceremonie voor het einde van de shabbat mee te maken. Ik voelde me net een spion ofzo! Daarna doken we ons bedje in, in het gastenverblijf van de familie Tsion, die goed voor ons zorgde. De volgende dag stelde Aryel voor om ons Hebron te laten zien, want hij moest toch die kant op. Zo kwam het dat we ook van Hebron de andere kant van de stad/het verhaal mee mochten maken. We zagen nu de Arabische markt van bovenaf, en we kwamen ook weer precies op dezelfde plek als waar de Palestijnse jongens ons hadden aangewezen waar de Joodse kinderen speelden.
Ik moet zeggen dat het bekijken van twee perspectieven mij de toekomst niet rooskleuriger in laat zien, integendeel. Toch vind ik het heel belangrijk en bijzonder om dit te hebben meegemaakt.

Aryel zette ons af in Jeruzalem, vanwaar we naar Jericho reisden. Dit is vermoedelijk de oudste stad ter wereld en wordt in de bijbel veroverd door de Joden. Nu is het een Arabische stad, met weer een heel ander karakter dan de andere steden in de Westbank. Veel laagbouw, veel leegstaande half afgebouwde gebouwen, en veel troep. Ons doel hier was ook een beetje souvenir-shoppen (veel goedkoper dan in de rest van Israel). Ook zijn we naar de opgravingen geweest van de oude stad Jericho. Helaas kon ik geen enkel spoor ontdekken van daadwerkelijk ruïnes en leek het meer kunstmatig gegraven zandduinen… Wel hadden we mooi uitzicht op de Mount of Temptation, waar Jezus getest werd door de duivel.

Voldaan zetten we vervolgens weer koers naar Tel Aviv, waar ik ineens niet meer de enige zonder hoofddoek en Westerse uitstraling was Ook nu was er nog een reden om niet uitgeput in bed te duiken, want er was een opening van een nieuwe club, waar we via een exchange student op de gastenlijst stonden. In deze club is 10 jaar geleden een zelfmoordaanslag geweest, waarbij 21 Israelische jongeren om het leven kwamen terwijl ze aan het feesten waren. De club was helemaal buiten, direct aan de zee waar de golven tegen de kade rolden. Na een gezellig avondje eindelijk uitrusten en de ervaringen van het afgelopen weekend geprobeerd enigszinds een plaats te geven.

Zoooooo, dat was hem weer! Dit was denk ik mijn laatste blog geschreven in Israel. Volgende week donderdag 9 juni vertrek in weer naar het vertrouwde Nederland! Ik zal denk nog wel mijn belevenissen opschrijven van de laatste week, maar dan heb ik jullie hopelijk alweer gezien

Tot heel snel!

xxxxxxxxxx

Verras Marjolein in Israel met een belletje via HalloBuitenland.nl